வந்த வழிகளை திரும்பிப் பார்க்கும்போது
மிஸ்பாவுக்கும் சேனுக்கும் இடையில் சாமுவேல் நிறுவிய அந்த கல்லின் அருகே நாம் நிற்பதாகக் கற்பனை செய்து பார்த்தால், அவருடன் இணைந்து ஒரே குரலில், 'மெய்யாகவே, இதுவரைக்கும் கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்தார்!' என்று சொல்ல முடியும். நாம் அப்படிச் சொல்லும்போது, தேவைப்படும் காலங்களில் நமக்கு உதவும் என்று நாம் நம்பியிருந்த உலகப்பற்றுகளைப் பற்றி நாம் நினைவு கூருகிறோம். அது நம் கல்வியாகவோ, வேலையாகவோ, செல்வமாகவோ, சேமிப்பாகவோ, காப்பீட்டுத் திட்டமாகவோ, முதலீடுகளாகவோ அல்லது நம்மைச் சுற்றியுள்ள செல்வாக்கு மிக்க மனிதர்களாகவோ இருக்கலாம். ஆனால் இவை அனைத்தும், ஆம், இவை ஒவ்வொன்றும் நம்மை மீண்டும் எழுந்து நிற்கச் செய்ய முடியாமல் தோற்றுப்போன தருணங்களை நாம் திரும்பிப் பார்க்க முடியும். அந்த நேரங்களில் ஆண்டவரின் சமுகமும், அவருடைய தூக்கிவிடும் கரங்களும், அவருடைய அன்பான அரவணைப்பும் மட்டுமே நம்மைச் சூழ்ந்து நின்று, நாம் மீண்டும் உறுதியாக நிற்க உதவியது!
இதுவே 'எபனேசர்' என்பதன் உண்மையான அர்த்தம். இதுவரை கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்தார் என்பதை நாம் திரும்பிப் பார்த்து உணரும்போது, நாம் மிகவும் தாழ்ந்த நிலையில், வழுக்கி விழுந்து, அவமானப்பட்டு, உதவியற்றுக் கிடந்தபோது ஆண்டவர் நம்மைக் கண்டுகொண்ட அந்தத் தாழ்வின் தருணங்களின் நினைவுகள் நம்மை நிரப்ப வேண்டும். அங்கிருந்து, சாமுவேலுக்கு அருகே நின்று நன்றியுள்ள இதயத்தோடு ஆண்டவரைத் துதிக்கும் இந்த இடத்திற்கு நம் பயணத்தில் வந்து சேர அவர் நமக்கு உதவி செய்து வருகிறார்.
ஆண்டவர் தொடர்ந்து நமக்கு உதவி செய்து நம்மை வழிநடத்துவார். முடிவில்லாத நம் பாதையில் முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது நமக்குள்ள உறுதி இதுவே. இந்தப் பாதை நம்மை நித்திய ஜீவனுக்குள் நடத்துகிறது, அந்த வழி நெடுகிலும் ஆண்டவர் நமக்குத் துணையிருப்பார். ஒரு நாள், நமது உலக வாழ்க்கை முடிந்து, பரலோக நித்தியம் தொடங்கும் தருணத்தில் நாம் நிற்கும்போது, மீண்டும் ஒருமுறை நாம் கடந்து வந்த பாதையைத் திரும்பிப் பார்த்து, 'எபனேசர்! இதுவரைக்கும் கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்தார்' என்று சொல்லுவோம்."
